Paisaxe ferida

Hoxe estiven dando un paseo polas Illas (ou Insuas) de Gres, no río Ulla. Fixo un día fermoso de primavera, aínda que estamos en inverno. Xa coñecía o lugar, pero regresei para amosarllo a uns amigos que non o coñecían. Resultou que tampouco a miña familia estivera nunca alí. Todos desfrutaron o lugar e louvaron as excelencias da contorna. Semellaba un lugar paradisíaco, coas raiolas de sol filtrándose polo medio das pólas das árbores e o rumor da auga de fondo… ata que apareceu isto.

Si. Un arcón conxelador. Ao principio non dabamos crédito. Pouco a pouco fomos decatándonos de que todo era demasiado bonito para ser certo. Supoñemos que quedou alí despois dalgunha festa, verbena ou similar. O cacharro estaba oxidado e medio podre por detrás. Dentro había vasos de plástico e unha miscelánea de cachivaches. E así foi como o arcón conxelador abriu os nosos ollos e fixo que espertásemos do noso soño.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s